F90001 GREEK WARRIOR

Falanga grecka powstała zapewne w VIII lub VII w. pne. Był to szyk bojowy ciężkozbrojnej piechoty, tworzony przez hoplitów, którzy ustawiali się do walki w szeregach, których liczba w okresie wojen grecko-perskich (500/499-449 r. pne) wahała się od 8 do 16. Falanga była szykiem zwartym (zamkniętym), w którym żołnierze wzajemnie osłaniali się tarczami. Zakładała przede wszystkim użycie broni białej (włóczni lub miecza) i marginalizowała, zwłaszcza na początku, użycie broni miotającej. W V w. pne hoplita był uzbrojony w drewnianą tarczą pokrytą brązem (gr. hoplon stąd nazwa żołnierza walczącego w falandze), na głowie miał hełm wykonany z brązu (często typu korynckiego) oraz tzw. pancerz atlety również wykonany z brązu. Zdarzały się jednak również pancerze płócienne. Nogi hoplity niemal zawsze były wówczas chronione nagolennikami. Jako uzbrojenie ofensywne służyła przede wszystkim włócznia oraz krótki miecz jednosieczny (gr. machaira) lub dwusieczny (gr. xiphos). Falanga zapewniła greckim polis ogromną przewagę militarną nad wojskami imperium perskiego w toku wojen z lat 500/499-449 r. pne, jak również była stosowana w okresie późniejszym, np. w czasie wojny peloponeskiej (431-404 r. pne), kiedy to jednak zaczęła przechodzić ewolucję, w wyniku np. reform Ifikratesa w Atenach. Powszechnie przyjmuje się, że w V w. pne najlepszą armią wśród greckich polis dysponowała Sparta, której hoplici ruszali na pole walki najczęściej z namalowaną na hoplonie grecką literą lambda od Lakedemonu, innej nazwy swej ojczyzny. W oparciu o założenia falangi greckiej w IV w. pne Filip II Macedoński i Aleksander Wielki wprowadzili na pola bitew falangę macedońską. Co oprócz modelu będę potrzebować do jego sklejenia?